Kroketje voor de heer F.

Als echte levensgenieter was dhr. F. vaste klant bij een van de meest kwalitatieve friettenten van Nederland waar hij dagelijks een kroketje uit de muur trok. Dit werd helaas een stuk lastiger vanaf het moment dat hij werd opgenomen. Toch kwam deze totaal begrijpelijk zucht naar een slap kroketje iedere nacht opzetten, waarna er naarstig over de afdeling gescharreld werd op zoek naar deze delicatesse.

Deheer F. van 85 jaar was gedurende mijn laatste nachtdienstblok een van mijn reguliere nachtbrakers. Hij lag opgenomen op de vaatafdeling, was niet vies van een peuk en de schijf van vijf was voor hem een speciaal soort bami schijf. Helaas waren bij hem tekenen van beginnende dementie te observeren, waaronder desoriëntatie wat zich met name ‘s nachts manifesteerde.

De eerste paar nachten wisten we dhr. F weer op het goede spoor te zetten alhoewel dit met een voor hem grote teleurstelling gepaard ging. Na vier onrustige nachten, ondanks adequate maatregelen en aanpassingen van medicatie, was het ook de vijfde nacht weer raak. Mijn favoriete nachtzuster had ondertussen ovenheerlijke kroketten ingeslagen, en in nacht vijf besloten we Dhr. F te trakteren op zijn kroketje. Hij was zo aan het genieten en voor een moment zielsgelukkig.

Onderzoek heeft aangetoond dat geestelijke achteruitgang kan worden vertraagd met de realiteits oriëntatie benadering.1 Als arts zal ik ook altijd pogen om patiënten hierin zo goed mogelijk te begeleiden. Als persoon echter, vind ik het soms knap lastig om een dementerende patiënt te corrigeren in zijn of haar fantasie of desoriëntatie. Zeker om dat het vaak om een gelukkigere plaats of tijd gaat.

De dementerende, gedesoriënteerde patient in zijn happy place; to correct or not?

Dr. D.

1. Livingston, G., et al. Systemic Review of psychological approaches to the management of neuropsychiatric symptoms of dementia. 2005, The American Journal of Psychiatry.